Hai allemaal,
Dit is mijn eerste update!!! En gelukkig kan ik meteen beginnen met goed nieuws: het gaat op dit moment erg goed met mij!
Ik heb (zacht gezegd) een paar ontzettend zware weken achter de rug. Uiteindelijk heb ik negen weken opgenomen gezeten en eigenlijk ging het gedurende die opname lange tijd alleen maar slechter met mij. Het zijn weken geweest waarin er ontzettend veel is gebeurd en waarin het soms heel moeilijk was om nog te geloven dat ik überhaupt weer naar huis zou kunnen.
Maar ongeveer een week geleden lukte het me gelukkig om de draad weer een beetje op te pakken. Langzaam begon ik weer wat van de ‘normale’ dingen te doen en merkte ik dat het steeds iets beter ging. Zo ben ik bijvoorbeeld weer begonnen met hockeyen, waar ik echt ontzettend veel plezier en energie uit haal. En het allerfijnste nieuws: sinds gisteren ben ik weer thuis!
Na negen weken is het echt heel gek om ineens weer thuis te zijn. Mijn eigen kamer, mijn eigen bed, mijn eigen spullen en gewoon weer thuis wakker worden in plaats van op een afdeling. Het zijn allemaal hele normale dingen, maar na zo'n lange tijd voelen ze ineens helemaal niet meer zo vanzelfsprekend. Het is vooral ontzettend fijn, maar natuurlijk ook nog wel even wennen. Ik probeer daarom rustig weer mijn eigen leven op te pakken en niet te verwachten dat alles meteen weer gaat zoals voor mijn opname.
En ondertussen is er natuurlijk nóg iets waar ik héél erg naar uitkijk: de puppy!!! 🥹🐶
Afgelopen maandag heb ik haar voor het eerst ontmoet. De pups hadden toen al een gedragstest gehad en daar was zij goed uitgekomen. Er moet alleen nog een officiële test plaatsvinden om te beoordelen of ze daadwerkelijk geschikt is om aan het opleidingstraject tot hulphond te beginnen. Het is dus nog even heel spannend, maar als ze ook door die test heen komt, mag ik haar waarschijnlijk aanstaande maandag ophalen!
En ik ben nu al een klein beetje verliefd, hihi.
Toen ik haar afgelopen maandag ontmoette, kwam ze namelijk eigenlijk meteen naar me toe gerend om te knuffelen. Dat was natuurlijk echt ontzettend leuk en maakte het alleen maar moeilijker om daarna weer zonder haar naar huis te gaan. Ik had vooraf geen idee hoe zo'n eerste ontmoeting zou zijn, maar dit was in ieder geval een héél goed begin.
Ze is een Australian Labradoodle. Dit ras verhaart weinig en wordt daarom vaak gekozen wanneer allergieën een rol spelen, wat voor ons heel fijn is. Daar staat dan wel weer tegenover dat zo'n prachtige fluffy vacht behoorlijk wat verzorging nodig heeft. Dus naast alle gewone puppytraining en later natuurlijk haar opleiding tot hulphond, kan ik mezelf de komende tijd waarschijnlijk ook gaan specialiseren in borstelen, kammen en klitten voorkomen. 😂
Voor nu is het dus vooral nog even héél hard duimen dat ze door haar officiële test komt.
Ondertussen ben ik thuis druk bezig om alles puppyproof te maken en de laatste spullen klaar te zetten. Een mand, bench, speeltjes, riem, voerbakken en ongeveer honderd andere dingen waarvan ik tot een paar weken geleden niet wist dat je ze voor een puppy nodig kon hebben. Na negen weken opname kom ik dus niet bepaald thuis in een rustige periode, maar eerlijk gezegd vind ik dat juist heel erg leuk. Ik heb iets om naar uit te kijken en iets waar ik mee bezig kan zijn.
Als alles goed gaat, begint maandag dus een heel nieuw avontuur. Niet alleen voor haar, maar ook voor mij. Natuurlijk vind ik het spannend en weet ik dat het opvoeden van een puppy en uiteindelijk opleiden tot hulphond veel tijd, geduld en energie gaat kosten. Maar ik heb er vooral ontzettend veel zin in.
Via deze updates wil ik jullie de komende tijd meenemen in hoe het allemaal gaat. Niet alleen met mij, maar natuurlijk ook met de pup, haar training en alle stappen richting haar uiteindelijke werk als hulphond. En waarschijnlijk komen daar ook genoeg puppychaos, kapotte spullen en andere verhalen tussendoor. ;)
Voor nu ben ik vooral heel blij dat ik deze eerste update vanuit huis kan schrijven. Een week geleden had ik niet verwacht dat dat nu alweer mogelijk zou zijn. Het is allemaal nog pril en ik weet dat één goede week niet betekent dat ineens alles opgelost is. Maar op dit moment gaat het goed. Ik ben thuis, ik hockey weer en hopelijk loopt hier over een paar dagen een kleine Australian Labradoodle rond.
Dus nu vooral: duimen voor de test en aftellen tot maandag! 🐾🤍
Reactie plaatsen
Reacties